Arktyczna wiosna

Post o najnowszym produkcie Avene okazał się bardziej skomplikowany niż przewidywałam, szczególnie trudno jest dojść do ładu z całym tym produktem medycznym. Chciałabym wyczerpać temat, zajmie mi to więc jeszcze trochę czasu. Ponieważ blog od dawna leży odłogiem postanowiłam, że wrzucę trochę zdjęć z Młynka i tegorocznej arktycznej wiosny, która nagle zamieniła się w upalne lato:). Wszystkich, którzy lubią zdjęcia z Młynka zapraszam na Instagram, bo umieszczam je tam regularnie https://www.instagram.com/kosmostolog.ziemolina/ a tych którzy chcą być na bieżąco z kosmetycznymi nowinkami zachęcam do zaglądania na Facebook, bo jestem tam znacznie bardziej aktywna niż na blogu. https://www.facebook.com/Kosmostolog/ Tymczasem zostawiam Was z czarownym Młynkiem:)

Zamiast życzeń garść świątecznych inspiracji

Zrezygnowałam ze składania życzeń świątecznych, kiedy po napisaniu sześciu wersji roboczych (jedna gorsza od drugiej), wciąż nie umiałam sklecić nic sensownego:( Chyba już wyczerpałam limit słów na ten rok, bo choć nie na blogu, ale bardzo dużo ostatnio pisałam.

Dlatego tym razem zamiast życzeń, mam dla Was zdjęcia z Młynka- mojego końca świata, miejsca, gdzie diabeł mówi dobranoc i mojego rodzinnego domu oraz propozycje świątecznych dekoracji. Może zainspirują Was, własnoręcznie przeze mnie wykonane, stroiki i świeczniki. Do ich zrobienia wykorzystałam ozdoby z ubiegłych lat, słoiczki po przetworach oraz gałęzie świerka i sosny z pobliskiego zrębu a także tui, bukszpanu i jałowca z ogrodu swojego i sąsiadki. Nie wydałam ani złotówki i mam dużą frajdę, że wykonałam je sama. W przyszłym roku mam plan wykonać ręcznie wszystkie prezenty:) Tymczasem idę do kuchni upiec sernik a Wam życzę po prostu Dobrych Świąt.

Jaki jest najcenniejszy prezent?

Dawno nie gościłam Was w moim Młynku a ponieważ to stąd obecnie piszę, pozwolę sobie na trochę prywaty i post odbiegający od treści bloga oraz uczucia, którymi muszę się podzielic z Wami- moimi czytelniakmi i przyjaciółmi.

Wróciłam do domu i chodź nie ma już mamy, to jednak pomalutku zaczynam czuć, że dobrze wybrałam, jestem na swoim miejscu. Mama już nie cierpi a ja uczę się żyć bez niej. Jest mi ciężko, ale wiem, że zrobiłam wszystko, co mogłam aby jej pomóc. To chyba Magda Mołek w odpowiedzi na zadane przez dziennikarkę pytanie o najcenniejszy prezent, powiedziała, że jest nim czas. W momencie, kiedy wszyscy gdzieś się spieszą, czas jest prawdziwym luksusem. Ja dałam mamie swój czas, opiekę i miłość a ona dała mi jeszcze ostatnią lekcję- lekcję przemijania. A piszę to, aby podzielić się z Wami refleksją, że w obliczu cierpienia i śmierci bliskiej osoby, wszystkie inne rzeczy stają się mało ważne a już najmniej ważna jest cholerna praca w bezdusznym koncernie. Pamiętajcie, że Wasz czas jest najcenniejszym darem dla bliskich i spieszcie się, aby go im podarować.

Wakacyjnie

Bardzo lubię miasto - zgiełk i harmider zatłoczonych ulic oraz urokliwe zakątki starówki. Lubię pójść do teatru, obejrzeć w najnowszej premierze przyjaciół aktorów a potem usiąść z nimi w Zapadni. Lubię szarlotkę w Gołębniku i wypady na zakupy do Starego Browaru. Lubię też poznańskie tramwaje, piękne stare bimby i supernowoczesne Tramino a także industrialną architekturę the city- beton i szklo. Och i jeszcze lubię stukot obcasów o rozgrzany trotuar:)

 Ale moje miejsce to wieś. Bo kocham wstać rano obudzona przez rozdokazywane ptaki i pobiec na bosaka po rzodkiewki do ogródka. Kocham zapach wiosennego sadu, letniej łąki i jesiennego urodzajnego lasu.

Letnie wspominki

Dziś nie będzie kosmetycznie- będzie młynkowo. Nie będzie też recenzji kremu, będzie natomiast recenzja mebli:) Ponieważ w założeniu miało być kosmetycznie i niekosmetycznie, myślę, że mogę od czasu do czasu pozwolić sobie na post o innej tematyce. Tematyce zresztą bardzo kobiecej- bo która z nas nie lubi zajmować się aranżacją swojej przestrzeni.

W ramach wakacyjnych wspominek chciałabym pokazać Wam trochę zdjęć z mojej leśnej kryjówki - Młynka i opowiedzieć przy okazji o zmaganiach z firmą Fatty.

Fatty (klik) to producent mebli relaksacyjnych, o ile worek wypchany styropianem można nazwać meblem. Ale jest to na pewno wygodne siedzisko, które fajnie dostosowuje się do ciała i przyjętej pozycji, oraz całkiem niezły gadżet, urozmaicający wnętrze. Fotele Fatty poleciła mi koleżanka, kiedy szukałam jakiegoś taniego zestawu wypoczynkowego na mój stryszek. Zamierzałam przyjmować w czasie wakacji wielu gości i musiałam załatwić im jakieś miejsca do siedzenia.

Wiosna niefotogeniczna

Ponieważ niektórzy domagają się zdjęć z Młynka a są osoby, które tylko po to tu zaglądają- dziś będzie młynkowo:)

Młynkowa krioterapia:)

Każdy z nas ma miejsce, gdzie wraca po życiowych zawieruchach, miejsce, które daje mu spokój i siłę. Dla mnie takim miejscem jest Młynek. I choć po powrocie z niego, problemy wcale nie zniknęły - w pracy nadal masakra a facet obrażony- to jednak umiem już na to spojrzeć z dystansem.
Tym razem Młynek przywitał mnie zimowo- a w białej kreacji jest mu wyjątkowo do twarzy, nie mogę się powstrzymać, by się tym z Wami nie podzielić:)

Święta, święta i po świętach

Witajcie w Nowym Roku!

Właśnie wróciłam z leniwej i ubłoconej wsi do tętniącego życiem i równie wilgotnego miasta. Zima niestety nie dopisała a marzył mi się biały Młynek i narty biegowe...cóż i tak było miło:) Wygrzałam się przy kominku, wyleniłam okropnie i przeczytałam książkę o wilkołakach (Anne Rice "Dar wilka"). Wyjątkowo łatwo było mi się wczuć w nastrój, podczas jasnych księżycowych nocy. A w jedną taką noc- noc sylwestrową Ziem zrobił ognisko, rozpalił w piecu chlebowym i upiekł pizze. Sylwester przy ognisku udał się pięknie a noc była absolutnie czarowna. Szemrzący strumień, trzaskający ogień, księżyc w pełni i nocne odgłosy lasu.

A jak Wy spędziliście tę noc?

Napisałam dla Was nowy post, ale muszę go jeszcze dopieścić i zrobić jakieś zdjęcia, tymczasem zdjęcia z Młynka.

Pozdrawiam Kochani:)

 

Młynkowe misie

   W Młynku już bardzo jesiennie i deszczowo, chłodno i dzień krótki taki, ale tym przyjemniej rozsiąść się przy kominku, wygrzać przy prawdziwym ogniu i zjeść tatowe placki ziemniaczane (po poznańsku plendze). Przedstawiam Wam listopadowy Młynek- w roli głównej występują misie- prześliczne drewniane zabawki od Zuzanny mojej kochanej. Ponieważ mężczyzna pozostał w Poznaniu, to misie dotrzymywały mi tym razem towarzystwa a także koty, wspomnienia z dzieciństwa i kryminał Deavere`a:)
Pomłynkujcie sobie zatem a ja biegnę pisać dla Was post- tym razem będzie trochę inny niż wszystkie.

zdjęcia kotów autorstwa Kasi